Connect with us

بی بی سی فارسی

خانواده نجیب‌الله، رئیس جمهوری پیشین افغانستان، خواهان بررسی قتل او شدند

Avatar

منتشر شده

 در

(Last Updated On: جوزا ۱۲, ۱۳۹۹)
به تاریخ ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۹۶ گروه طالبان شهر کابل را تصرف کرد. افراد این گروه پس از ورود به کابل، به دفتر سازمان ملل متحد رفتند و دکتر نجیب‌الله، رئیس جمهوری سابق افغانستان، همراه با برادرش احمدزی را از آنجا بیرون کشیدند، و به گونه غیرقابل انتظار به قتل رساند

BBC
به تاریخ ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۹۶ گروه طالبان شهر کابل را تصرف کرد. افراد این گروه پس از ورود به کابل، به دفتر سازمان ملل متحد رفتند و دکتر نجیب‌الله، رئیس جمهوری سابق افغانستان، همراه با برادرش احمدزی را از آنجا بیرون کشیدند، و به گونه غیرقابل انتظار به قتل رساند

خانواده نجیب‌الله احمدزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان، خواهان بررسی قتل او شد‌ه‌اند.

در اعلامیه تازه‌ای که از سوی فتانه نجیب، همسر او منتشر شده، در حالی که به “ارج گذاری” مردم و مقام‌ها با گل گذاری بر قبر او اشاره شده، آمده: ” بهترین تجلیل و یادبود از خدمات وطن‌دوستانه و صادقانه دکتر نجیب‌الله این خواهد بود که قبل از اعمار آرامگاه او علل و انگیزه‌های قتل وی از مجاری مربوطه بررسی شده و حقایق مرگ او در حالی که در دفتر ملل متحد در کابل پناهنده سیاسی بود به آگاهی مردم افغانستان رسانده شود.”

گروه طالبان یک روز پس از تصرف کابل در ششم میزان/مهر ۱۳۷۵ نجیب‌الله احمدزی و برادرش، شاهپور احمدزی را در چهارراه آریانا در مرکز شهر کابل حلق آویز کردند.

پیش از آن، دکتر نجیب‌الله ۴ سال را به عنوان پناهنده در دفتر سازمان ملل در کابل سپری کرد و ظاهرا دولت به رهبری برهان‌الدین ربانی به او اجازه نداد افغانستان را ترک کند و به هند برود؛ تنها کشوری ‌که گفته می‌شود حاضر بود به آقای نجیب پناهندگی بدهد.

درخواست خانواده او برای بررسی این رویداد در حالی صورت می‌گیرد که چند روز پیش، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان و از نزدیکترین چهره‌ها به اشرف غنی، رئیس جمهوری، از مقبره دکتر نجیب‌الله دیدار کرد.

این نخستین بار بود که پس از کشته شدن و دفن پنهانی دکتر نجیب‌الله، یک مقام افغانستان در سطح آقای محب از مقبره او در شهر گردیز مرکز ولایت پکتیا در شرق این کشور دیدار می‌کند.

این اقدام آقای محب، حساسیت‌های زیادی را در میان رهبران مجاهدین، هواداران آنها و مخالفان دولت‌های چپی افغانستان که تعدادشان کم هم نیست، برانگیخت.

نجیب‌الله، چهره جنجالی در تاریخ معاصر افغانستان محسوب می‌شود. او از اول هجوم نیروهای شوروی به افغانستان در ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ رئیس اداره اطلاعات افغانستان موسوم به “خاد” (خدمات امنیت دولتی) بود و در این مدت افراد مجاهدین که علیه شوروی می‌جنگیدند و شماری غیرنظامی تجربه‌های وحشتناکی از این اداره دارند.

مخالفانش بیشتر همین دوره ریاست او در نهاد خاد را هدف قرار می‌دهند که ‘خاد ‘ در این زمان از سوی نهادهای جهانی حقوق بشر متهم به تخلفات گسترده حقوق بشری است.

اما حامیانش استدلال می‌کنند که مسئولیت رفتار ‘خاد ‘ متوجه دولتی است که آقای نجیب در آن کار می‌کرد.

دکتر نجیب

Getty Images
دکتر نجیب‌الله از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ رئیس اداره اطلاعات افغانستان و بعد از آن تا ۱۹۹۲ آخرین رئیس جمهوری حکومت چپ‌گرای افغانستان بود

به نظر آنها دکتر نجیب بیشتر به دلیل تلاش‌ها برای تامین صلح در افغانستان در سال‌های ریاست جمهوری‌اش و “پیش‌بینی‌های دقیق” در مورد احتمال سقوط افغانستان به جنگ‌های خونین داخلی به حافظه‌ها سپرده شده است.

او همچنین به موضع‌گیری‌های شدید علیه پاکستان، فصاحت و کاریزما شهرت داشت.

زندگینامه نجیب الله احمدزی

نجیب الله، در سال ۱۳۲۶ خورشیدی در کابل به دنیا آمد. او در سال ۱۳۵۴ از دانشگاه کابل در رشته پزشکی سند به دست آورد.

دکتر نجیب در سال ۱۳۴۴ به حزب دموکراتیک خلق پیوسو پلکان ترقی را در حزب دموکراتیک خلق از جنبش دانشجویی در کابل آغاز کرد و تا بالاترین مقام حزبی و دولتی رسید.

او آخرین رئیس جمهوری دولت تحت حمایت شوروی سابق در افغانستان بود که در مقایسه با سه رئیس جمهوری پیش از خود نفوذ بیشتری در میان مردم و هوادارانش داشت.

به خواندن ادامه دهید
اعلانات

بی بی سی فارسی

شکایت جانی دپ از روزنامه بریتانیایی: اتهام کتک زدن همسر سابق کاملا دروغ است

Avatar

منتشر شده

در

(Last Updated On: سرطان ۱۷, ۱۳۹۹)
جانی دپ

Getty Images
جانی دپ صبح سه شنبه وارد دادگاه عالی لندن شد

وکیل جانی دپ می‌گوید اتهام موکلش مبنی بر داشتن خشونت خانگی علیه همسر سابقش امبر هرد “کاملا دروغ” است.

این هنرپیشه آمریکایی از نشریه سان و سردبیر اجرایی آن، دن ووتون به دلیل چاپ مقاله‌ای در آوریل ۲۰۱۸ شکایت کرد.

در این مقاله جانی دپ به عنوان “فردی که همسرش را کتک می‌زند”، معرفی شده بود.

آقای دپ اتهام به کار بردن خشونت در رابطه با خانم هرد را به شدت رد کرد. هر دو نفر سه‌شنبه (۷ ژوئیه) صبح در دادگاهی در لندن حاضر شدند.

دیوید شربورن، وکیل آقای دپ گفت که این شکایت در مورد پرونده “یک تهمت بی‌اساس در جدی‌ترین شکل ممکن” علیه آقای دپ است که در این پرونده او از سوی خانم هرد با تهمت‌هایی مهم روبرو شده است که “آسیب‌ها آن برای تمام عمر باقی می‌ماند.”

بیشتر بخوانید:

او گفت: “مقاله‌ها شامل حملاتی همه‌جانبه است که در آن اتهاماتی مانند “کتک زدن همسر” مطرح می‌شود و همین طور شامل وحشتناک‌ترین آزارهای جسمی است. تکلیف این تهمت‌ها مشخص است. ادعاهای خانم هرد کاملا دروغ است.”

“اتهامی که این پرونده مطرح است خشونت علیه خانم هرد نیست، بلکه خشونت او نسبت به آقای دپ است.”

آقای شربرون، جانی دپ را به عنوان اولین شاهد احضار کرد و از او در مورد فایل ضبط شده‌ای از گفتگوی او با خانم هرد در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵ سئوال کرد.

آقای دپ گفت که هم او و هم خانم هرد، هنگامی که رابطه داشتند، مکالمه‌هایشان را ضبط می‌کردند.

هرد

AFP
خانم هرد با چهره ای پوشید وقتی در دادگاه عالی حاضر شد.

خانم هرد در بیانیه‌اش به عنوان شاهد گفت، مکالمه‌هایشان را به این دلیل ضبط می‌کرده که “به جانی دپ یادآوری کند هنگامی که الکل یا مواد مخدر مصرف می‌کند، چه رفتاری دارد، چون او بعدا اعمالش را فراموش می‌کرد یا منکر حرف‌هایی که زده بود، می‌شد.”

آقای دپ اما این موضوع را رد کرد و گفت که قصد خانم هرد از گردآوری مکالمه‌هایشان چیزی “بسیار متفاوت” بوده است.

شرکت اداره کننده روزنامه سان قبلا تلاش کرده بود تا جلوی این پرونده را بگیرد اما قاضی نیکول هفته گذشته دستور به جریان افتادن پرونده را صادر کرد.

مقاله روزنامه سان در رابطه با اتهاماتی است که خانم هرد که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ همسر بازیگر مجموعه فیلم‌های دزدان دریای کارائیب بود.

انتظار می‌رود که شاهدانی شامل هم‌بازی‌های سابق آقای دپ مانند ونسا پارادایس و وینونا رایدر از طریق ویدئو شهادت دهند و پیشبینی می‌شود که فرآیند دادرسی سه هفته طول بکشد.

ماه گذشته در مراحل مقدماتی دادرسی، قاضی نیکول گفت که آقای دپ با ارائه ندادن پیغام‌های مرتبط با اتهام استفاده از مواد مخدر، دادگاه را دور زده است.

وکلای شرکت اداره کننده روزنامه سان مدعی هستند که در پیغام‌هایی که آقای دپ در سال ۲۰۱۵ فرستاده، تلاش کرده تا مواد مخدر بدست آورد. این همان دوره‌ای است که او با خانم هرد در استرالیا بود و به خشونت خانگی متهم شده است.

جانی دپ و همسرش

Reuters

وکیل آقای دپ گفت که این پیام‌ها ربطی به موضوع پرونده ندارند، زیرا با منابعی که روزنامه سان در آن برای متهم کردن آقای دپ به خشونت خانگی استفاده کرده، مرتبط نیستند.

قاضی نیکول گفت این اتهام دور زدن دادگاه از سوی آقای دپ را نادیده می‌گیرد مشروط بر این که آقای دپ از امبر هرد به دلیل اتهام مشابه دور زدن دادگاه در پرونده‌ای که الان در آمریکا جریان دارد، شکایت نکند.

جانی دپ ۵۷ ساله نامزد دریافت جایزه اسکار و بفتا شده است و برای فیلم سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت برنده جایزه گلدن گلوب ۲۰۰۸ شد. او فوریه سال ۲۰۱۵ با امبر هرد (که اکنون ۳۴ سال دارد)، بازیگر فیلم‌های دختر دانمارکی و آکوا من ازدواج کرد اما این زوج ۱۵ ماه بعد از یکدیگر جدا شدند.

به خواندن ادامه دهید

بی بی سی فارسی

مرگ موریکونه؛ ملودی‌هایی که جاودانه شدند

Avatar

منتشر شده

در

(Last Updated On: سرطان ۱۸, ۱۳۹۹)
موریکونه

Getty Images
موریکونه

انیو موریکونه، یکی از محبوب‌ترین، پرکارترین و پرافتخارترین آهنگسازان تاریخ سینما امروز در نود و یک سالگی در رم درگذشت. این آهنگساز ایتالیایی برای بیش از ۵۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی تصنیف و طی هفتاد سال کار در سینما جوایز اسکار، گلدن گلوب، بفتا، گِرمی و شیر طلای افتخاری ونیز را دریافت کرده بود. او بیشتر برای موسیقی متن فیلم‌هایی مثل “خوب، بد، زشت”، “نبرد الجزیره”، و “سینما پارادیزو” شناخته می‌شود.

موسیقی‌های متن انیو موریکونه چنان متنوعند که انگار آهنگسازان متفاوتی آن‌ها‌ را تصنیف کرده‌اند و دقیقاً همین چندوجهی‌بودن و قابلیت تلفیق دنیاهای متضاد بود که او را چنین بین نسل‌های متوالی فیلمسازان، از سرجو لئونه تا کوئنتین تارانتینو، محبوب می‌کرد.

حتی با وجود تنوع درخشان آثار موریکونه، حساسیت مدیترانه‌ای در سازبندی، استادی سحرآمیز در خلق ملودی‌های فراموش‌نشدنی و تلفیق غیرمنتظره حزن با شوخ‌طبعی و هجو را می‌توان در کارهایش تشخیص داد.

انیو موریکونه در دهم نوامبر ۱۹۲۸ در رم متولد شد. او در کنسرواتوآر سانتا چیچیلیا درس موسیقی گرفت و هرگز تصور نمی‌کرد روزی از دنیای موسیقی کلاسیک به دنیای سینما پرتاب شود.

قبل از ورود به سینما، موریکونه که برای امرار معاش به گرفتاری خورده بود، دوره‌ای را به تنظیم آهنگ‌های پاپ گذراند. این دوره اهمیت زیادی در درآمدن آن نوای منحصر به فرد موریکونه‌ای داشت؛ با استفاده گسترده و خلاق از گروه کُر، هارمونی‌خوان‌های مرد و زن و سازهای الکترونیک موسیقی راک.

موسیقی پاپ به او آموخت چطور پیام موسیقایی را در سه دقیقه – یک روی یک صفحۀ ۴۵ دور – منتقل کند که در موسیقی فیلم کمک زیادی به او کرد.

لوچانو سالچه، کارگردان ایتالیایی، به او پیشنهاد نوشتن موسیقی فیلمی به نام “فاشیست” (۱۹۶۱) را داد که موفقیتش موریکونه را تا آخر عمر در سینما ماندگار کرد.

از همان کارهای اول،استفادۀ خلاق و گاه غیرمتعارف از سازهای مسی، گروه کر و سازهای ضربی تقریباً وجود داشت اگرچه با تغزل سال‌های بعد هنوز اندکی فاصله‌ داشت.

موسیقی موریکونه برای یک وسترن سه‌گانه، ساختۀ سرجو لئونه (“به خاطر یک مشت دلار”، “به خاطر چند دلار بیشتر” و “خوب، بد، زشت”)، بود که نامش را به عنوان یکی از محبوب‌ترین آهنگسازان تاریخ سینما ماندگار کرد.

موریکونه

Getty Images

این سه‌گانه، اولین وسترن‌های موریکونه نبود و سرجو لئونه دقیقاً به این خاطر سراغ او رفت که قبلاً دو کار وسترن از او شنیده بود که یکی از آن‌ها برای وسترنی اسپانیایی تصنیف شده بود. وقتی لئونه به دیدار موریکونه رفت، این موریکونه بود که به خاطر آورد که آن‌ها در کلاس سوم ابتدایی هم‌کلاس بوده‌اند و در حیاط مدرسه دزد و پلیس بازی می‌کرده‌اند. همکاری آن‌ها تا زمان مرگ لئونه ادامه پیدا کرد.

موسیقی موریکونه برای فیلم‌های لئونه، که خود تلفیقی از دنیاهای مختلف بودند، ترکیبی بود از هم‌آوایی طنزآمیز و محشر دنیاهایی متناقض. اولین فیلم سه‌گانه، فیلمی ایتالیایی بود بر اساس داستان فیلم ژاپنی (“یوجیمبو”ی آکیرا کوروسوا) که ژانر آمریکایی وسترن را در لوکیشن‌های اسپانیایی خلق می‌کرد.

در موسیقی این فیلم‌ها رنگ‌آمیزی‌های صوتی‌ای هست که معلوم نیست خود موریکونه چطور آن‌ها را اول در ذهنش شنیده تا بعد روی کاغذ پیاده کند. او در این فیلم‌ها از تم‌های قدیمی‌اش که کارگردانان دیگر رد کرده بودند استفاده می‌کرد تا ثابت کند موریکونه تم بد یا ضعیف ندارد. حتی یکی از تم‌های اصلی فیلم یک لالایی قدیمی بود که موریکونه در اصل برای اجرای تلویزیونی از یکی از نمایشنامه‌های یوجین اونیل نوشته بود.

بیشتر بخوانید:

با این وجود، در نسخه‌‌های بین‌المللی سه‌گانۀ لئونه، نام‌های ایتالیایی (از جمله اسم خود لئونه) با اسم‌های ساختگی آنگلوساکسون عوض شده بود تا فیلم آمریکایی به نظر برسد. به همین خاطر، استاد موسیقی فیلم، نه با نام موریکونه، بلکه با نام لئو نیکولز به جهانیان معرفی یا در واقع هویتش پنهان شد.

موریکونه در دهۀ شصت میلادی بعضی از زیباترین و پیچیده‌ترین شاهکارهایش را در سینما تصنیف کرد، از جمله وسترنی دیگر از سرجو لئونه به نام “روزی روزگاری در غرب” که کاری بس فاخر و حماسی بود و موسیقی “نبرد الجزیره”، که روح انقلاب الجزایر را در خود داشت.

در همان دهه موریکونه همکاری‌ با کارگردان‌های سینمای نوین ایتالیا را آغاز کرد از جمله دو فیلم با مارکو بلوکیو، “حرم” (مارکو فره‌ری) و موسیقی‌ای متفاوت و مبتنی بر سازهای زهی برای “تئورما” ساختۀ پیر پائولو پازولینی.

موریکونه در دهۀ هفتاد همکاری مستمر و ثمربخشی با کارگردانانی مثل مائورو بولونینی، داریو آرجنتو، الیو پتری، آنری ورنوی و دامیو دامیانی داشت و برای فیلم “۱۹۰۰” ساختۀ برناردو برتولوچی موسیقی نوشت.

موریکونه

Getty Images

دهه ۱۹۸۰، سال‌های جهانی شدن موریکونه بود. او با این که در دهۀ هفتاد به واسطۀ کلینت ایستوود برای فیلم‌هایی مثل “دو قاطر برای خواهر سارا” در هالیوود کار کرده بود، اما بعد از فیلم‌هایی مثل “روزهای بهشت” (ترنس مالیک، ۱۹۷۸) و “روزی روزگاری در آمریکا” (سرجو لئونه، ۱۹۸۴)، خواهان زیادی در تولیدات آمریکایی یا بین‌المللی پیدا کرد و موسیقی متن فیلم‌هایی مثل “مأموریت” (۱۹۸۷، برندۀ جایزۀ گلدن گلوب) و “تسخیرناپذیرها” (۱۹۸۸، برندۀ جایزۀ گرمی) را نوشت.

یکی از آخرین کارهای موریکونه، تصنیف موسیقی متن برای فیلم وسترن کوئنین تارانتینو، “هشت نفرت‌انگیز” (۲۰۱۶)، بود که هر سه جایزۀ اسکار، گلدن گلوب و بفتا را از آن خودش کرد.

موسیقی موریکونه تقریباً همیشه بالاتر از فیلم می‌ایستاد، به خصوص وقتی فیلم خوب نبود. باید صادقانه گفت که تعداد نسبتاً قابل‌توجهی فیلم‌‌های تجاری کم‌ارزش در کارنامۀ موریکونه وجود دارند که دقیقاً فقط به خاطر موسیقی اوست که قابل تحمل یا حتی دیدنی می‌شوند.

این استاد کهنه‌کار، مردی خجالتی بود که با دنیای موسیقی‌اش تفاوت‌های عمده‌ای داشت. موریکونه، هارمونی‌های غیرمنتظره و نواهای دورریختنی‌ را در ترکیبی نفس‌گیر به کار می‌برد. او می‌توانست از صدای یک سطل آب و پاره کردن کاغذ هم موسیقی بسازد. در “خوب، بد، زشت”، سازها و دنیاهای متنافر فلوت آمریکای جنوبی، سوت، طبل سرخپوستی، ساز دهنی، گیتار برقی، زنبورک، و اُبوا (که این ساز آخری به یکی از مشخصه‌های کلیدی موسیقی موریکونه بدل شد) را چنان طبیعی تلفیق کرده بود که احتمالاً خیلی‌های متوجه نبوغ این آهنگساز نشدند.

با این وجود مزد معنوی موریکونه جایی پرداخت می‌شد که بیننده‌ای بعد از بیرون زدن از سالن سینما و در راه خانه، موسیقی متن موریکونه را با سوت زمزمه می‌کرد؛ معمولاً یک ‌بار دیدن فیلم برای ابدی شدن نغمه‌های موریکونه در ذهن بیننده کافی بود. از این نظر موریکونه در موسیقی فیلم درست مثل چاپلین در بازیگری بود، هنرمندی که از مرزهای رسانه سینما فراتر رفت و تنها آهنگساز فیلمی شد که حتی آن‌هایی که اهل سینما یا موسیقی نبودند کارهایش را شنیده بودند.

موریکونه

Getty Images

به خواندن ادامه دهید

بی بی سی فارسی

درگذشت انیو موریکونه، خالق موسیقی‌های به‌یاد ماندنی سینما

Avatar

منتشر شده

در

(Last Updated On: سرطان ۱۶, ۱۳۹۹)
انیو موریکونه

EPA
انیو موریکونه برای بیش از ۵۰۰ فیلم در طی ۷۰ سال موسیقی ساخت

انیو موریکونه، آهنگساز مشهور ایتالیایی در ۹۱ سالگی در رم درگذشت. موسیقی متن فیلم‌های وسترن اسپاگتی با بازی کلینت ایستوود که او را به شهرت رساند، از کارهای او بود.

براساس خبرگزاری ایتالیایی انسا، او که از چند روز پیش به دلیل شکستگی ران بر اثر زمین‌خوردگی بستری بود، در بیمارستان فوت کرد.

این آهنگساز پرآوازه و پرکار، همچنین موسیقی متن فیلم‌های “روزی روزگاری در آمریکا”، “تسخیرناپذیران”، و “سینما پارادیزو” را ساخت.

موریکونه در سال ۲۰۰۷ اسکار افتخاری دریافت کرد، ولی در سال ۲۰۱۶ بود که برای فیلم “هشت نفرت‌انگیز” ساخته کوئنتین تارانتینو برنده اسکار شد.

موریکونه، که در زادگاهش رم به “مائسترو” یا همان استاد و مرشد معروف بود، برای بیش از ۵۰۰ فیلم در طی ۷۰ سال موسیقی ساخت.

با این حال، خیلی‌ها او را با ملودی فراموش‌نشدنی می‌شناسند که برای فیلم‌های ژانر “وسترن اسپاگتی” دهه ۶۰ میلادی به کارگردانی سرجو لئونه ساخت.

“به خاطر یک مشت دلار”، “به خاطر چند دلار بیشتر”، و “خوب، بد، زشت” از جمله این فیلم‌هاست که در آن کلینت ایستوود نقش یک هفت‌تیر‌کش کم‌حرف را بازی می‌کند.

موریکونه

Reuters
انیو موریکونه برای موسیقی فیلم “هشت نفرت‌انگیز” ساخته کوئنتین تارانتینو برنده اسکار شد

لئونه اهمیت مشارکت و حضور این آهنگساز در فیلم‌هایش را اجتناب‌ناپذیر توصیف کرده بود، به طوری که می‌گذاشت موریکونه اول موسیقی را بنویسد و بعد او صحنه را بر اساس آن موسیقی هماهنگ می‌کرد.

روبرتو اسپرانزا، وزیر بهداشت ایتالیا در بزرگداشت او توییت کرد: “بدرود استاد! و سپاس برای شور و احساساتی که به ما بخشیدی!”

هانس زیمر، آهنگساز آلمانی به بی‌بی‌سی گفت که موریکونه “آدم منحصر به فرد” و “یک نماد” بود. او گفت که “موسیقی‌های موریکونه همیشه ممتاز بود و مملو از احساسات قوی و اندیشه‌های روشنفکرانه”.

به خواندن ادامه دهید

Trending